Het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst: voorbeelden
Internationale vrouwendag manifestatie in Bangladesh
Een manifestatie in Bangladesh op de internationale vrouwendag.
Niet vrij in Iran
De Iraanse overheid heeft sinds april 2000 de vrijheid van gedachte en geweten systematisch onderdrukt toen de overheid een campagne lanceerde die de sluiting van kranten en de opsluiting van journalisten en redacteurs impliceerde. Derhalve blijven er zeer weinig onafhankelijke kranten over die het zwaar hebben. Vele schrijvers en intellectuelen hebben het land verlaten, hebben in de gevangenis gezeten of zijn opgehouden met kritiek te uiten. In 2005 hebben de autoriteiten zich gericht naar websites en journalisten op het internet om de online verspreiding van nieuws en informatie te verhinderen. Tussen september en november 2004 zijn meer dan twintig bloggers en internet journalisten gerechtelijk vastgehouden, gemarteld en onderworpen aan solitaire beperkingen. De overheid blokkeert systematisch websites met politiek nieuws en analyses van binnen Iran en het buitenland. Op 2 februari 2005 werd Arash Sigarchi veroordeeld, door een hof in de provincie Gilan, tot veertien jaar gevangenis voor zijn online schrijven. In augustus 2005 veroordeelde de rechterlijke macht een andere blogger, Mojtaba Saminejad, voor twee jaar gevangenis voor het ‘beledigen’ van Iraanse leiders.
Bron: Human Rights Watch
Veranderen van godsdienst verboden
Egyptische Moslims die Christen willen worden, zien een ernstig dilemma onder ogen. De staat erkent geen bekeringen van islamieten en weigert om burgers juridisch toe te staan van godsdienst te veranderen, of op nationale identificatiedocumenten een moslimnaam te veranderen in een christelijke naam. Dit betekent onder andere dat de bekeerlingen onder ogen zien dat significante voordelen op gebied van familiewet zoals huwelijk, scheiding en overerving hen omwille van hun godsdienst worden ontzegd. Zij kunnen hun kinderen ook niet legaal opvoeden in het geloof dat zij nu aanhechten. Sommigen verkrijgen frauduleuze documenten die hun nieuw geloof erkennen, maar dit bezorgt hen het risico op gerechtelijke vervolging en opsluiting vanwege vervalsing en het vervalsen van documenten.
Bron: Human Rights Watch