Wat is de betekenis van het recht op voedsel, drinken en huisvesting?
Wie niet eet of drinkt gaat dood. Daarom is voedsel, drinken en ook huisvesting een recht. Dit betekent dat ik moet geholpen worden als ik geen eten, drinken of geen huis heb en daar zelf niet kan voor zorgen. Dan is het de plicht van de overheid om mij te helpen. Mensen die in Ethiopië wonen of gewoond hebben, of in Soedan, of in Somalië hebben misschien al eens een hongersnood meegemaakt. Soms lijden mensen doordat ze van hun land verdreven zijn. In een oorlogsgebied komt dit wel eens voor.
Drinkbaar water is op sommige plaatsen schaars en wordt steeds schaarser. In sommige landen moet men erg veel betalen voor drinkwater, omdat er te weinig is of omdat bedrijven het verkopen. Wie arm is wordt dan misschien gedwongen om ondrinkbaar water te drinken, met het risico om daardoor ziek te worden.
Als er oorlog uitbreekt en men moet vluchten heeft men geen woning meer. Hulporganisaties kunnen dan tijdelijk helpen. Dan wordt een tentenkamp gebouwd bijvoorbeeld. Dat is beter dan niets. Zo’n toestanden komen voor in sommige landen. Maar ook in België kan iemand op straat terecht komen. Je verliest je werk bijvoorbeeld en kan de huur niet meer betalen. De wachtlijsten voor sociale woningen zijn te lang. Of je bent hier niet legaal. Dan krijg je geen werk en geen steun en riskeer je om dakloos te worden.
Voor dit recht kunnen we zelf iets bijdragen. Wij kunnen anderen helpen het eten te krijgen waar ze recht op hebben. Door hen gewoon eten te geven, of hen te verwijzen naar het OCMW (in Nederland: de Bijstand) of een sociale dienst. Want ook bij ons zijn er mensen die honger hebben. Er bestaat in elke stad wel een plaats waar je mag komen eten als je geen geld hebt. We kunnen daar helpen. We kunnen ook geld geven aan organisaties die voedselhulp sturen naar vluchtelingenkampen en gebieden met veel honger. Of die er een project steunen waarbij de mensen zelf instaan voor voedsel- en watervoorziening en voor onderdak.