Wat is de betekenis van het recht op asiel?
Een vluchteling is een persoon die vervolging te vrezen heeft vanwege zijn ras, godsdienst, politieke overtuiging, omdat hij/zij tot een bepaalde sociale groep behoort of een bepaalde nationaliteit heeft. Dit is de definitie van vluchteling die in het vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties (1) wordt gegeven. Door dit verdrag te ondertekenen verbond België zich ertoe om mensen te beschermen die hun land verlaten hebben en niet kunnen terugkeren omdat ze er gevaar lopen.
Iemand die niet voldoet aan de definitie van het vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties wordt niet erkend als vluchteling. Die persoon kan dan nog wel het statuut van subsidiaire bescherming krijgen. Dit wil zeggen dat men dan tijdelijk in een staat kan blijven. Dit statuut wordt toegekend aan mensen die niet voldoen aan de definitie van vluchteling, maar niet kunnen terugkeren naar hun land van herkomst omdat ze daar een reëel risico op ernstige schade lopen. (2) Indien iemand voor geen van beiden in aanmerking komt, heeft die persoon geen recht om als asielzoeker in een bepaalde staat te verblijven. Sommige van deze mensen zullen dan dat land verlaten. Anderen blijven er illegaal.
Sommige mensen voldoen wel aan de definitie van het vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties, maar komen niet in aanmerking om asiel te krijgen. Deze mensen worden dus vervolgd op basis van ras, godsdienst, politieke overtuiging, omdat ze tot bepaalde sociale groep behoren of een bepaalde nationaliteit hebben, maar kunnen toch geen asiel krijgen omdat er ernstige aanwijzingen zijn dat zijzelf misdaden tegen de mensenrechten of oorlogsmisdrijven hebben begaan.
(1) Het Internationaal Verdrag betreffende de Status van Vluchtelingen, opgesteld op 28 juli 1951 tijdens een conventie van de Verenigde Naties in Genève.
(2) Steunt op het beginsel van non-refoulement: het verbod om mensen terug te zenden naar een land waar hun leven of veiligheid in gevaar is.